معنى لغات : « يَزْعُمُونَ » - از مصدر زعم و زعم و زعم با هر سه حركت زاء بمعنى گفتن سخنى كه درست و نادرستش معلوم نيست ، و گفتار مشكوك و يا دروغ و پنداشتن « تَعالَوْا » - بيائيد « يَصُدُّونَ » از مصدر صدود با ضمّ صاد بمعنى رو گرداندن و اعراض كردن ، عظ هم - از موعظه بمعنى پند دادن . جهت نزول : اسباب النّزول سيوطى : ميان دو مسلمان و يا مسلمان و يهودى اختلاف و ادعائى بود و براى طمع و قبول رشوه و يا به منظور ديگر بحكومت پيغمبر ( ص ) راضى نشدند و نزد قضات يهود و يا كاهن و غيبگو رفتند اين آيه براى توبيخ آنها نازل شد . مقدّمه : [ پس از آنكه در آيت جلو مردم موظَّف شدند در نزاع ميان خودشان به خدا و رسول مراجعه كنند ، در اين آيه با خطاب بپيغمبر يادآورى شده است عمل زشت آنهائيكه به اين راهنمائيها توجّه ندارند ، نمىبينى اى پيغمبر اين مردم كه خود را مسلمان ميدانند و ادّعا ميكنند قرآن و كتب پيغمبران گذشته را پذيرفته‌اند مى - خواهند دادخواهى برهبران ضلالت و مريدان شيطان برند با اينكه خود ميدانند بايد با آنان نسازند و ناپسندشان دارند . اين روش پيروى شيطان است ] . ترجمه : بنگر اى محمّد به آن مردم كه خود را گرويده به قرآن و كتابهاى آسمانى پيشين مىپندارند ، خواهند نزد پيشوايان بگمراهى و شيطان خويان بداورى روند با آنكه بايشان دستور داده‌اند منكر آنان باشند . البتّه ديو است كه ميخواهد ايشان را گمراه كند از راه حقّ دور بدارد . [ چنين كسان منافق و بد دل باشند ] 61 و چون بگويندشان : بيائيد و آنچه خدا فرستاده و پيغمبر [ گفته بپذيريد ] اين بد دلان را بينى كه به سختى از تو روى بگردانند . پس 62 چرا چون از كرده ى خود آزار بينند [ و مسلمانان به چشم حقارت به آنها بنگرند و سرزنش كنندشان ] نزد تو آيند و سوگند ياد كنند : ما از دادخواهى نزد بيگانه جز نكوئى و همكارى نخواستيم [ كه پيغمبر از گفتگوى ما آزرده نشود و با طرف دعواى خود موافقت كنيم ] اينها مردمى هستند كه خدا داند چه در دل دارند پس تو از آنها رو بگردان و سخنشان مپذير و پندشان ده و به آنها سخن چنان بگو كه در دل ، و